Polecam interesujący wykład Barrego Schwartza o paradoksie wyboru. Schwartz kwestionuje popularne przekonanie głoszące, że im więcej możliwości wyboru mają ludzie tym lepsze podejmują decyzje i są z nich bardziej zadowoleni. Naturalnie, możliwość wyboru jest zawsze lepsza niż brak możliwości wyboru. Schwartz uważa jednak, że po przekroczeniu pewnej granicy, wielka liczba możliwości zaczyna negatywnie wpływać na jakość decyzji i zadowolenie z nich.

Schwartz omawia między inny kluczowe znaczenie ‚architektury wyboru’ czy struktury, w którą ułożone są poszczególne możliwości, przede wszystkim opcji podstawowej (‚defaultowej’). Oczywiście wspomina o paradoksie zgody na bycie dawcą organów w czasie wypadku. Odsetek Europejczyków, którzy wyrażają zgodę na przekazanie swoich organów w razie nagłej śmierci zależy od tego czy na stosownym formularzu muszą zaznaczyć coś jeśli wyrażają zgodę czy muszą zaznaczyć coś jeśli nie wyrażają zgody.