Buuu. Nie dobrze

„To kolejny gwóźdź do trumny teorii efektywnego rynku i racjonalnych zachowań.”
Ale w drugą stronę czyli komunizm też próbowaliśmy i nic z tego nie wyszło. Tak wiec masz jakiś pomysł na efektywny system którego uczestnik lub uczestnicy będą się kierować racjonalnymi przesłankami.

Mozna jeszcze dodac obecne zbiorowe oszustwo TFI odnosnie wycen ich jednostek udzialowych bo jest niemozliwym spadek wartosci jednostki od szczytu rzedu 50% w funduszach 2/3 akcyjnych.Obawiam sie ze Polacy to nie Niemcy i nie beda czekac z realizacja straty na powierzonym TFI kapitale.

@ ciekawy
„Tak wiec masz jakiś pomysł na efektywny system którego uczestnik lub uczestnicy będą się kierować racjonalnymi przesłankami.”

a mozesz mi podac jakaś zbiorowosc ludzką w dowolnej dziedzinie, ktora kieruje sie racjonalnymi przesłankami

GZ
„a mozesz mi podac jakaś zbiorowosc ludzką w dowolnej dziedzinie, ktora kieruje sie racjonalnymi przesłankami”

Zmieńmy może na najbardziej racjonalny i efektywny system. Jakąś drogę trzeba obrać. Można powiedzieć że w pełni wolny rynek jest najbardziej efektywny lub na odwrót. Wybrać jakieś rozwiązanie pośrednie ale nie można krytykować wszystkiego nie proponując nic w zamian.

Trystero
„Widze wiec z jednej strony finanse behavioralne, z drugiej strony jakies nowoczesne podejscie do probabilistyki.”
Czy mógłbyś powiedzieć jak to mogło by działać w rzeczywistości. Jeśli zakładamy że ludzie są z natury głupi i nieodpowiedzialni a rynki nieracjonalne i produkują tylko bańki to co nam pozostaje. Strzał w potylice?

Jakiś ten bajzel musi dalej jechać, pewnie coś trzeba zrobić z torami i ciufcią. Chciałbym też zauważyć że kapitalizm korporacyjny i tak wypadł lepiej niż komunizm w wykonaniu KGB.

@ ciekawy
ale ja nie krytukuje. Wrecze przeciwnie uwazam ze przez te nieracjonalnosc (ale powtarzalną i konsekwentną) rynek jest fantastyczny.

Co do czytania prospektow, to jakis czas temu manager duzego funduszu emerytalnego z USA tlumaczyl sie z inwestycji w obligacje oparte na kredytach hipotecznych wlasnie w ten sposob, ze nie przeczytal prospektu. Bo nikt nie czyta

Takze klienci jednego z polskich funduszy POLSKICH obligacji zdziwienie byli, ze stracil kilkanascie procent w miesiac (caly fundusz) na obligacjach Gazpromu. Nie czytali prospektu.

Trystero, pisze Pan „Trudno wskazać bezpośredniego winnego takiej sytuacji”. A niby dlaczego trudno ? Możemy ograniczyć się do przykładu, który Pana zajmuje. Swarzędz. Zarząd funduszu inwestycyjnego banku (konkretni ludzie) doprowadził do tego, bądź przynajmniej nie sprzeciwił się, żeby do rn tej spółki powołano znane z nazwiska te, a nie inne osoby. Tym to panom spółka zawdzięcza taki, a nie inny skład zarządu. To już koniec łańcuszka przyczynowego. „Wysiłkiem” szeregu brygad zarządzających i nadzorujących doprowadzono, wcześniej dobrą firmę, do likwidacji robiąc po drodze spustoszenie w kieszeniach inwestorów. Kropka. Sprawa jest zgrzebnie prosta. Zawiedli konkretni ludzie. Stwierdzenie to tylko o tyle może być nie precyzyjne, że nie wiem, czy w ogóle zasadne było po tych konkretnych ludziach czegoś lepszego oczekiwać, co, w rezultacie, uzasadniałoby rozczarowanie. Te wybory personalne były prawdopodobnie złe in statu nascendi, krótko mówiąc nie miało prawo być dobrze. Pisze Pan, że być może zaniedbano działalność edukacyjną. W stosunku do kogo, w stosunku do światłych członków organów spółki ? Proszę przeczytać życiorysy 5 członków ostatniego składu rn i 2 członków ostatniego składu zarządu Swarzędza. Czy da się tam dostrzec braki edukacyjne ? Zawodowo od lat zajmuję się praktycznym zarządzaniem na najwyższym szczeblu w przedsiębiorstwach i nie przyszło by mi do głowy uważać, że dla zarządzania dobrej jakości potrzeba tylko dobrej wiedzy. Choć ceni się w tym fachu zaangażowanie i umiejętność zarażania nim innych to i ono nie starcza. Potwierdzam, na podstawie doświadczenia, maksymę, którą przytaczam : „Mierne zarządzanie to norma. Nie dzieje się tak wyłącznie dlatego, że niektórzy ludzie urodzili się bez „genu zarządzania”, że niewłaściwi ludzie dostają awanse, że system ulega manipulacjom (choć wszystko to nader często się zdarza). W przytłaczającej większości przypadków wyjaśnienie jest dużo prostsze: sprawne zarządzanie jest trudne do tego stopnia, że, pomimo dużego zaangażowania, tylko niewielu ludzi odnosi w tej dziedzinie sukces. Thomas Teal, “Harvard Business Review – Przywództwo”. Czego więc najczęściej brak, gdy w Polsce firma idzie źle ? Najczęściej obowiązują zasady z pierwszego zdania Teal’a, bo u nas nie wygrywa się szansy jaką daje praca szefa firmy dla tej firmy i dla samego zainteresowanego, u nas najczęściej nie o wyzwanie chodzi i nie o „przenoszenie gór”, u nas otrzymuje się stanowisko w zarządzie i powołuje się do pełnienia funkcji. I na „pełnieniu” się zwykle kończy. Jesteśmy z jednej paczki, znamy się, gdzie będziemy po świecie szukać ludzi do zarządu. Często zdarza się, że sprytniejsi lokują się w bezpiecznej radzie a spragnionego zaszczytów nie kumatego kolegę/znajomego wypuszczają na odpowiedzialność czyli do zarządu. CV dobrze wygląda. Marketing, consulting, controlling, MBA, kancelaria, departament, aplikacja, doktorat – słowa, słowa, słowa bez miarodajnych desygnatów, bez tego co u kandydata na CEO najbardziej oczekiwane i poszukiwane. A jak w życiu bywa, zasoby najcenniejsze to zasoby rzadkie. Kiedy już jesteśmy w drugim zdaniu Teal’a mamy wreszcie żywego człowieka, który czegoś chce, sam sobie stawia cele i zadania, jest zmotywowany i działa z determinacją. Teal ma rację – i to nie starcza, i wiedza nie starcza. Potrzebny jest kompleks walorów człowieka, w tym najbardziej osobowościowe. Pełnia szczęścia, gdy ktoś, prezentując dobrą sylwetkę psychologiczną, nie tylko rokuje nadzieje a potrafi pokazać realne osiągnięcia zarządcze. Kto takim podejściem, na większą skalę, zawraca sobie w Polsce głowę ? Pełną wiedzę o wszystkich, prawdziwych kryteriach i tajnikach doboru odpowiednich kandydatów na executives mają firmy doradztwa personalnego szczególnie te o wyselekcjonowanym, najlepszym personelu. Ale i te podmioty potrafią prostytuować się za duże pieniądze uczestnictwem w „konkursach” na wybór zarządu ważnych spółek, do końca prezentując dobry humor jak to przyczyniają się do ostatecznego wyboru top managera, podczas gdy w gazetach można od tygodni przeczytać, kto ma zostać prezesem. I faktycznie zostaje.
Kryzys nie wziął się z niczego. Bezpośrednie źródło to złe zarządzanie w masowej skali, o co nie trudno, jak mówi Teal i jak istotnie jest w życiu. To nie „Greed kills” jak mogliśmy przeczytać na transparencie oszukanego drobnego inwestora w USA. Trzymając się tej formuły, powiedzielibyśmy: Greed ? I don’t care. The lack of responsibility – this is the point, isn’t it ? Pobłażanie niedostatkom odpowiedzialności zarządzających i nadzorujących jest jednym z czekających rozwiązania błędów systemowych giełdy. Takie zmultiplikowane nasze swarzędze utrudniają nam wyjście z kryzysu a i na długo przed nim, codziennie nas hamowały na drodze do dobrej gospodarki i dobrobytu. To karygodne tolerowanie szkodnictwa społecznego.
Moja firma zgłosi pod rozpatrzenie wniosek o podjęcie próby naprawy spółki ze Swarzędza lub, gdyby nie było to możliwe, o zagospodarowanie zaistniałego problemu spółki w sposób zapewniający najmniejszą szkodę. Pisząc te słowa mam przekonanie, że nikt – kto powinien i mógłby – się tym zająć, nie zainteresuje się. Jednocześnie, przewiduję, że nic nie zostanie ze spółką wykonane, co by wykraczało poza administracyjne formalności. Wkrótce powiadomię Pana i czytelników blogu o rezultacie.

Trystero,

Może i „nikt nie czyta” prospektów. Może nie czytają zarządzający funduszami, może nie czytają drobni inwestorzy, może nie czyta Trystero – Ale CZYTAM JA. Bo jestem inewstorem i potrzebuje informacji tam zawartych. Nie bronie nie czytania innym – chce tylko mieć prawo do tego, bym czytać mógł ja. I nie chce, aby ktoś kto nie czytał prospektu mógł miec prawo do mówienia, że ktoś go wprowadził w błąd – bo prospekt to jest PODSTAWOWY dokument mówiący o tym, co kupujemy. Cała reszta to tylko dodatki.