Schiff nigdy nie urkywał że chciał zaistnieć żeby przyciągnąć klinetów. Wielokrotnie to mówił.
Kto o zdrowych zmysłach chodził by do telewizji prezez wiele lat w których pokazywali go tylko żeby zrobić sensację i wyśmiać?

Po drugie:

Peter SchifF nie był wrong.

Przewidział on dokładnie powód kryzysu, i reakcje rządu.
Pomylił się tylko w prognozie którtkoterminowej. Niedocenił iracjonalności rynku.

Żałosne tłumaczenie?
Spada na ciebie bomba atomowa, uciekasz do miasta w bezpiecznej doległości. Miasto do którego umknołeś zostaje zmiecione z powierzchni ziemi, a to na które spadłą bomba jest nienaruszone.

Uważasz że nie można nic przewidzieć bo ludzie czasme zachowują się iracjonalnie? Naprawdę uważasz że straty w efekcie niemożliwych albo bardzo trudnych do przewidzenia wydażeń nie są godne usprawiediliwenia. Że na powchałę załugują ci którzy patrzyli jak na ich klinetów spada bomba bo jakimś cudem mieli racje?

Poza tym tylko ci którzy zapisali się do firmy na początku kryzysu stracili. Klienci długoterminowi zarobili krocie. Bardzo wybiórcze spojrzenie na sprawę.

I popatrz co się stąło teraz. Przewidywania od drugiej fali depresji spełniają się na naszych oczach a cena złota prawie dwa razy przekroczyła swój poprzedni rekord (przed spadkiem który zadał straty portfelowi klientów Schiffa).

Ostatnio chyba Braons opublikował artykuł o portfolio Rona Paula który od póżnych lat 90-tych kupował złoto i indeksy firm je wydobywające. Omawiając te ostatnie (top 10 z nich) Mówił on że wreszcie jego strategia zaczeła działać. Pokazane były zyski w perspektywie ostatniego roku i 3 lata i wachały się one między 5 a 50%

Natomaist zyski na owych akcjach w ciągu ostatniej dekady wynosiłyo od 200% do 2000%. 3 z owych top 10 zysakły ponad 1000%.
I to biorąc pod uwagę nieustanie spadającą giełdę.

Admin was wrong?

@Pawel:”Słyszałem kiedyś wypowiedź Petera Schiffa w której dowodził, że amerykańskie życie na kredyt finansowane jest min. z oszczędności Chińczyków. Kiedy ta szczodrość Chin dla USA się skończy popyt wewnętrzny w państwie środka znacznie wzrośnie co w dużym stopniu zniweluje straty przemysłu wynikające ze spadającego exportu.”

Tak bylo jeszcze parenascie(i wiecej) lat temu rowniez z Japonia, jesli wierzyc autorowi ksiazki „The weight of the yen” —- ja nie jestem ekonomista, wiec ciezko mi ocenic fachowosc tej pozycji.. ale czytalo sie ja przyjemnie:)