W poprzednim tekście zamieściłem tabelę z artykułu naukowego Jeffrey’a G. Williamsona pod tytułem History without Evidence: Latin American Inequality since 1491, która pokazuje poziom średnich dochodów, Gini coefficient oraz stopień eksploatacji społeczeństwa przez elity dla kilkudziesięciu starożytnych i współczesnych społeczeństw.

Hipoteza Kuznetsa zakłada, że linia zmiany nierówności dochodów wraz ze wzrostem dochodów ma kształt krzywej podobnej do dzwonu. Nierówność dochodowa jest niska w społeczeństwach bardzo biednych i słabo rozwiniętych gospodarczo (wszyscy są równi w biedzie), następnie wzrasta z wraz z bogaceniem się społeczeństwa by po osiągnięciu krytycznego punktu obniżać się wraz z dalszym rozwojem gospodarczym. Dane empiryczne zebrane przez Williamsona potwierdzają tę hipotezę. Dane statystyczne wskazują także, że status kolonii wpływa na poziom nierówności dochodów. Obce, kolonialne elity w dużo większym stopniu eksploatują społeczeństwo niż miejscowe elity.

W przeciwieństwie do nierówności dochodów, poziom eksploatacji społeczeństwa przez elity zmniejsza się wraz ze wzrostem dochodów, zarówno w okresie preindustrialnym jak i industrialnym. Oznacza to, że wraz z rozwojem gospodarczym elity w coraz mniejszym stopniu wykorzystują możliwość eksploatacji społeczeństwa. To dlatego na poniższym wykresie najlepiej rozwinięte państw preindustrialne, Anglia i Holandia, leżą najdalej od linii maksymalnego dopuszczalnego poziomu eksploatacji, oznaczającego sytuację, w której wszyscy poza elitą mają dochody równe minimalnym dochodom potrzebnym do przetrwania.

Za Jeffrey G. Williamson

Za Jeffrey G. Williamson

Jest jeszcze jedna rzecz, o której chciałem wspomnieć. Proszę zwrócić uwagę na poziom dochodu narodowego per capita w Cesarstwie Rzymskim w roku 14 AD, w Toskanii w 1427 AD oraz w Holandii z 1732 roku. Okazuje się, że współczesny mieszkaniec Demokratycznej Republiki Konga dysponuje dochodem o 30% mniejszym od dochodu ludzi współczesnych Jezusowi, o połowę mniejszym od dochodu XV wiecznych Toskańczyków i 4.5 razy mniejszym od dochodu XVIII Holendrów. Mierzony poziomem dochodu narodowego, poziom rozwoju gospodarczego Nigerii, która jest ważnym eksporterem ropy naftowej, odpowiada XV wiecznej Toskanii.

Podziel się:
  • Print
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • email
  • PDF
  • RSS
  • Wykop

Related posts:

  1. Zamożność, rozwarstwienie dochodowe i ‘pazerność elit’
  2. Dlaczego wzrost gospodarki globalnej na poziomie 1% jest problemem?
  3. Wzrost i uzębienie, a rozwój gospodarczy
  4. Bogactwo i szczęście – mity i fakty