Zastanawiam się dlaczego wybrano do realizacji właśnie plan Gaithnera? Jeśli dobrze rozumiem, wszystkie trzy dostępne plany stawiały sobie za cel usunięcie „toxic assets” z bilansu instytucji finansowych.
Nie rozumiem dlaczego ta forma wsparcia insytucji finansowych i rynku jest taka atrakcyjna dla rządu US? Przy takim podejściu rząd zmuszony jest uzywać mechanizmów wpływania na rynek, które są ewidentną próbą ręcznego sterowania ekonomią kraju, jakże nie przystającą do kraju słynącego z wolnorynkowych zasad.
W ręku państwa jest przecież jeszcze jeden mechanizm mogący być uzytym do uzdrowienia sytuacji na rynku, przynajmniej rynku nieruchomości i nieściągalnych kredytów hipotecznych.
Jeśli przyjąć kilka upraszczających założeń np.
a) kredyty hipoteczne były w głównej mierze zaciągane przez osoby prywatne.
b) obywatele kupowali nieruchomości ponieważ chcieli je mieć, a kredyty były łatwo dostępne
c) obywatele nie obawiali się ryzyka utraty dochodów
d) banki nie obawiały się ryzyka niespłacania kredytów ponieważ miały zabezpieczenie w postaci nieruchomości

Dlaczego państwo ma pomagać jedynie bankom a karać za nierostropność obywateli?
Przy obecnie proponowanych mechanizmach instytucje finansowe otrzymają wsparcie i zabezpieczenie, a obywatele stracili nieruchomości i pracę (bo to się zwykle wiąże ze sobą)

Gdyby tak państwo zaproponowało takie rozwiązanie:
Obywatelu, zakładam, że bardzo chciałbyś tę nieruchomość utrzymać, ale mocno zaryzykowałeś i nie masz jej teraz z czego spłacać. My jako państwo nie zamierzamy jej kupić dla Ciebie, nie zamierzamy też dać Ci na nią typowej pozyczki ponieważ może tak być, że nie będziesz miał jej z czego spłacać w najbliższym czasie.
Jedyny mechanizm jaki mamy jako państwo i który możemy zaproponować to mechanizm podatkowy.
Umówmy się więc tak. Typowo obywatel w naszym kraju dobrobytu (US) płaci 10% podatku od dochodu (a służby podatkowe mamy bardzo dobrze rozwinięte i sprawne). Ponieważ jednak jesteś nam winien za tę nieruchomość np. 200 tys USD proponujemy Ci,abyś spłacił to w postaci podwyższonego podatku np. 35% aż do czasu pełnej spłaty tej nieruchomości, potem wracasz do 10%.

Zaletą takiego podejścia jest że:
1) podejście bardzo socjalne – płacisz jak masz z czego i masz prace
2) zawsze jesteśmy w stanie Cię skontrolować i rozliczyć (ale ufamy Ci)
3) utrzymujesz nieruchomość
4) możesz z tej propozycji skozystać lub nie
5) pieniadze trafiają dokładnie tam gdzie są najbardziej potrzebne
6) państwo ma szansę wykazać swoją moc nad instucjami finansowymi a nie bezradność i wesprzeć swoich najbardziej poszkodowanych przez los obywateli (ale nie jest to forma darowizny)
7) Ryzyko śmierci i inne takie pokryje jak zwykle ubezpieczyciel komercyjny. Nie ma zwykłych rat, jest zobowiązanie obywatela względem państwa.
9) Instytucja finansowa czuje się zwolniona z umowy.
10) Nieruchomość utrzymuje wartość jak w czasie zakupu.

Które założenie było błędne?

1.) szara strefa-nie płacisz nigdy i nigdy nie masz pracy duży kraj duże możliwości twój dom przez 10 lat opłaca całe społeczeństwo, może i dłużej
2).w ogóle nie jesteśmy cię w stanie skontrolować o czym świadczy duża skala tzw: nielegalnej imigracji. Parę lat temu ten ich urząd kontroli miał budżet chyba 3 razy większy niż CIA, a roboty miał tyle, że nie tykał spraw jeśli w grę wchodziła strata mniejsza nim milion dolarów dla budżetu z tytułu nie płaconych podatków
8. ) konwersja zobowiązań cywilno prawnych na publiczno prawne, ale to państwo natychmiast musi wydać tę forsę bankowi co i tak robi
9. ) co to znaczy czuje się zwolniona ze zobowiązań jak chciała na tym zarobić, trzeba ten zarobek jej oddać, nie musi się czuć zwolniona z jakichkolwiek zobowiązań bo wypowiada umowę i żąda zwrotu kasy wraz z różnymi karami za niewywiązywanie się z umowy przez klienta.
10 ) tu największy błąd, nieruchomości nie utrzymują wartości. Utrzymanie wartości było by możliwe gdyby nadal był niezachwiany model konsumpcyjny, jednak o kryzysie już wszyscy słyszeli i szansa, że model konsumpcyjny społeczeństwa uległ zmianie na jedno pokolenie jest olbrzymia, już każdy wie, że te domy były przewartościowane, ciężej będzie o nabywcę.

Teraz czego ten plan nie bierze pod uwagę. Nawet jeśli by to ulżyło częściowo poszczególnym obywatelom kosztem całej reszty, to nadal jest nie rozwiązany problem strat systemu bankowego i ubezpieczeniowego. Te straty nie pochodzą z rynku nieruchomości, ale z rynku derywatów, który jest nie tknięty reformą. Jest w czystej postaci w takiej jakiej był. Tykająca bomba z opóźnionym zapłonem, jeszcze może odpalić.

Zresztą po co takie chocki klocki, niech od razu rząd federalny podaruje każdemu domek, tylko kto za to zapłaci ? Drukarnia FED-u ? Do czasu. Ta cała pomoc bankom wygląda tak jakby rząd federalny nie chciał przyjąć do wiadomości, że straty pochodzą z rynku derywat, a łudził się, że tylko ze spadku cen nieruchomości.