Komu bije dzwon na S&P 500?

Bardzo ‘lekkie’ pisanie na blogu będzie dzisiaj.

We wspomnianym wcześniej raporcie Mary Meeker z Morgan Stanley znajduje się interesujący wykres przedstawiający rozkład rocznych stóp zwrotu z indeksu S&P 500 z lat 1825 – 2007. Dane z okresu przed 1957 rokiem pochodzą zapewne z oceny zachowania ‘wirtualnego’ indeksu gdyż S&P 500 zaczęto publikować w 1957 roku.

Warto zwrócić uwagę na to zestawienie, gdyż pokazuje siłę fundamentalnych praw rozkładu statystycznego na rynkach finansowych. Wykres ten może także pomóc zrozumieć niszczycielską siłę wydarzeń z ‘lewego końca’ rozkładu. Gdy niemal wszyscy uczestnicy rynku stosują modele oparte o historyczne prawidłowości, wystąpienie historycznej anomalii, jaką bez wątpienia jest ujemny, 40% zwrot z rynku akcji, stanowi zagrożenie dla stabilności całego systemu.

W pewnym sensie podobny mechanizm wystąpił na rynku papierów dłużnych opartych o kredyty hipoteczne i korporacyjne. W tym przypadku także niemal wszyscy uczestnicy rynku posługiwali się jednym modelem wyznaczania korelacji pomiędzy upadłościami poszczególnych kredytobiorców. Dobry artykuł o tym pojawił się jakiś czasu temu w Wired.

Za Morgan Stanley

Podziel się:

Published in Marzec 29th, 2009

3 users responded in " Komu bije dzwon na S&P 500? "

onpr said, in Marzec 29th, 2009 at 22:22

I to by chyba dobrze obrazowało, że źródłem kryzysu jest nasza wiedza, tyle że jest to jednostronnie pojmowane, bo każdy mówi o niszczycielskiej sile z lewego końca, ale z drugiej strony jak wielka siła była wzrostowa, przecież ktoś zarobił. Napawa też optymizmem, bo skoro jesteśmy na lewym końcu to powoli zaczniemy przesuwać się ku środkowi. Choć moim zdaniem wykres trochę inaczej winien być narysowany czyli pionowo, u góry szczyt 2007 na samym dole lata 30 i jak dobrze pójdzie to obecny kryzys. Teraz długi okres zmierzania do środka i budowania nowego bogactwa. Wykresem całościowym co prawda nie dysponuję, ale podejrzewam, że on mniej więcej tak by wyglądał jak to opisałem. Bo to tu wyżej ujęcie sugeruje, że rok 2007 był pierwszym odchyleniem standardowym, a w moim mniemaniu rok 2007 a potem 2008/2009 to są trzecie odchylenia standardowe na oko w skali stuletniej, tyle że 2007 u góry a 2008/2009 na dole, tam też lata 30 są umieszczone.

onpr said, in Marzec 29th, 2009 at 22:42

Ups, może za szybko i zbyt skrótowo napisałem. A chodziło mi o to, że dane zostały tak dobrane by pokazać, że ciągłe wzrosty są naturalnie pierwszym odchyleniem standardowym. Ja wychodzę z założenia, że nie, że to jest trzecie odchylenie, pierwsze gdzieś może było koło lat 50 ale tu brak danych, a potem już był budowany przechył w górę w kierunku trzeciego odchylenia, którego kulminacja nastąpiła w 2007 r, choć wszyscy myśleli, że to norma jest. Bąble, pierwsze odchylenie było trochę pewnie wygięte w górę wchodząc w drugie odchylenia, dlatego ciężko to było dostrzec. Teraz wróciliśmy, do normalności lądując w trzecim odchyleniu cyklu na samym dole, o ile to jest dół. Bo zanim wrócimy do środka w cyklu ok 100 lat to jeszcze parę razy giełdy zaliczą „glebę” powrotną do dołka trzeciego odchylenia, zakładając że teoria o takim obrazie xxx letnim giełd jest prawdziwa. Niestety wywód jest trochę na dłuższy temat i dopiero się tworzy jego obraz. Szkoda, że autor blogu nie omówił zastrzeżeń Buffeta do modelu wyceny opcji.

Trystero said, in Marzec 30th, 2009 at 08:20

@ onpr

Postaram sie o tym napisac w tym tygodniu.

Leave Your Reply Below...

Please Note: Comment Moderation Maybe Active So There is No Need To Resubmit Your Comments

Luty 2012
P	W	Ś	C	P	S	N
« sty
	1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29

Luty 2012

« sty

Trystero.pl

Komu bije dzwon na S&P 500?

3 users responded in " Komu bije dzwon na S&P 500? "

Leave Your Reply Below...

Najnowsze wpisy

Reklama

Komentarze

Blogroll