Panie Trystero,tego uczą na drugim roku psychologii,jest to naukowo potwierdzony fakt z zakresu oddziaływania czasu spożywania na poczucie głodu(prof.Bono).Na dziewiątym jednak uczą że te najprostsze rzeczy są najtrudniejsze do zaakceptowania i wykonania przez ludzki umysł.
Powiązanie z rynkiem -Panie edi15ta -i ekonomią ma to ogromne,wręcz zasadnicze jak zresztą i z całym życiem.
Proszę spróbować np grać na rynku powoli tzn wtedy i tylko wtedy za tyle i tylko tyle pod takim warunkiem i tylko takim!Proszę niepozwolić emocjom na przękąski poza określonym czasem!!!

Brakuje na wykresie Chin, ale pewnie lokowałyby się gdzies obok Japonii i Korei, tworząc grupę państw w których posiłki spożywa się za pomocą pałeczek (jedzenie sypkiego ryżu pałeczkami to coś jak łapanie myszy rękawicą bokserską), i jednocześnie mających niski wskaźnik otyłości. Wydaje mi się, że sens używania niewygodnych pałeczek polega właśnie na tym, aby wydłużyc posiłek. Mózg dostaje sygnały sytości najpierw po wypełnieniu żołądka, a potem z krwi kiedy zaczyna się trawienie w jelitach. Wydłużenie posiłku powoduje, że te sygnały pojawiają się jeszcze w jego trakcie, w efekcie czego organizm nie domaga się więcej niż potrzebuje. Osobnym tematem jest dlaczego organizm często domaga się więcej pożywienia niż potrzebuje. Jedna z teorii mówi, że jest to efekt ewolucji. Człowiek w zamierzchłych(?) czasach stale był narażony na niedobór pożywienia, w związku z czym wytworzyła się potrzeba spożywania „na zapas”.

Jestem ich wielbicielem. Pałeczkami posługuje sie sprawnie, jednak jedzenie nimi ryzu jest pewna ekwilibrystyka. No i tak czy inaczej pałeczkami je sie wolniej bo bierze sie do ust mniejsze porcje, a więc je sie wolniej. To czy pałeczkami je sie wygodniej to sprawa dyskusyjna. Tak jak kwestia czy łatwiej kopie sie dziurę łopata czy jej trzonkiem.

Ja widzę tylko, że społeczeństwa krajów dalekiego wschodu gdzie je się głównie warzywa i owoce morza są „lżejsze”. Podobnie kraje północnej Europy – od lat potęgi w rybołówstwie.

Natomiast Turcy jedzący godzinę dłużej niż Polacy (a jedzący tak jak my głównie czerwone mięso) są tak samo otyli.

Kolejna korelacja z d*** wyssana.

Korelacji nie ma w tym wypadku. Jeśli masz na myśli współczynnik korelacji (często potocznie stosowany zamiennie termin, o jednak innym znaczeniu) to jest on wyjątkowo bliski zeru.

Te przemyślenia przypominają mi o wyciągnięciu wniosku, że bycie biedną amerykanką pomaga przetrwać. Wniosek wyciągnięto z faktu, że więcej amerykanek posiadających najtańsze bilety uratowało się z Titanica niż angielek. Zignorowano przy tym fakt, że większość angielek podróżowało w pierwszej klasie i stanowiło tylko nikły procent wszystkich pasażerek.

W Twoich wnioskach jest identycznie. Uparłeś się, że jest zależność pomiędzy czasem jedzenia a otyłością, ignorując jednocześnie wszystkie inne czynniki mające wpływ na zdrowie, w tym również jakość i rodzaj spożywanego pokarmu.

Piszesz, że „z drugiej strony możemy postawić społeczeństwa ‘fast-foodowe’ i ‘mikrofalowe’, poświęcające niewiele czasu na jedzenie i płacące za to cenę w postaci otyłości”.

To w końcu jest ten związek-przyczynowo skutkowy, czy nie?

Współczynnik korelacji istnieje jedynie dla zmiennych zależnych. Jeśli brak związku przyczynowo-skutkowego to ten wykres nie ma żadnej interpretacji fizycznej. Ot jak f(x)=x*cos(x). A twoje wnioski o „cenie w postaci otyłości” są nietrafione.

Sam zaprzeczyłeś w powyższym komentarzu swoim słowom z wpisu. C.B.D.O.