@ kunta-kinte

Zgoda. Trzeba policzyc korzysci z posiadania tych pieniedzy dzisiaj i korzysci ze sprzedania aktywow po wyzszej cenie i posiadania pieniedzy pozniej. Gdy okaze sie, ze lepiej poczekac to bedzie przyklad na to, ze bessa usprawiedliwia brak prywatyzacji.

Co do drugiej czesci twojego komentarza: rownie dobrze mozna powiedziec, ze rzady PiS przegapily swietna koniunkture na sprywatyzowanie duzej czesci panstwowych spolek bo spodziewaly sie, ze hossa bedzie jeszcze trwac i wartosc aktywow wzrosnie.

Ja nie chcialem oceniac czy bronic rzadu, ja wskazalem na mechanizm: bessa obniza wycene. Private Equity o tym wie, dlaczego rzad ma o tym nie wiedziec.

Zainteresował mnie ostatni akapit. Rozumiem, że plany o samodzielności i pozycji lidera regionu WGPW to już przeszłośc. Czy jednak sytuacja jest aż tak dramatyczna, że trzeba ją sprzedawac właśnie teraz? I kolejne pytanie: czy nadal jedynym potencjalnym nabywcą jest Wiener Börse?

Pozdrawiam

„Dzisiaj sprzedając akcje uzyskuje się kapitał,który normalnie trzeba pożyczyć w banku na 7% lub można go włożyć na lokatę na 6%.”

Od tego trzeba odjąć dywidendę, którą wypłaci przedsiębiorstwo w czasie pomiędzy porównywanymi momentami sprzedaży.

@ Wiktor Kornhauer

Nie jestem ekspertem tej sprawie. Na przyklad, nie potrafie ocenic czy marzenia o powstaniu centrum finansowego w Warszawie mialy jakiekolwiek realne podstawy.

Gieldy zupelnie nie trzeba sprzedawac teraz bo radzi sobie dobrze. Kiedys argumentem za prywatyzacja bylo to, ze fakt,iz WGPW jest panstwowa utrudnia jej kupowanie innych gield w regionie. Teraz nic do kupienia nie ma.

Jest duzo wiecej chetnych niz gielda wiedenska choc ta ostatnia zrobi duzo by zostac inwestorem WGPW bo to dla niej jedyny powazny konkurent w regionie.

Tak ciągnie,ale te o których mowa w prywatyzacji nie pszynoszą zysków a jeśli nawet to potrzebują na gwałt ogromnej kasy na inwestycje.
Nigdy nie jest dobry czas na sprzedaż,podczas hossy może wzrosnąć bardziej a w bessie złapać dołek.

@ Trystero
„Aktywa, na przykład przedsiębiorstwo, które przed bessą warte były X, w czasie bessy warte są 30%-50% X. Jeśli sytuacja fundamentalna się nie zmieni to te same aktywa po bessie ponownie warte będą X, a z reguły więcej niż X.”

W psychologii nazywamy to efektem zakotwiczenia (anchoring effect). Ja bym raczej powiedział „przedsiębiorstwo, które przed bessą warte były X, w czasie bessy warte są Y”.

„Na podstawie tych dwóch założeń powstaje niezwykle logiczny wniosek:”

To nie logika, to ‘wishful thinking’.

Pozdrawiam i gratuluję bloga!

Investor ma całkowitą rację – to jest chciejstwo a nie logika.
Pytanie zasadnicze brzmi: od kiedy to podczas kryzysu firma nie ma problemów [większych czy mniejszych - nieistotne] ? Nie wiadomo przecież jak takie problemy odbiją się na kondycji firmy – może przecież ona w ogóle zbankrutować. Ktoś zagwarantuje, że będzie inaczej ?

To nie jest przypadkowa wypowiedz „guru”, słyszę to z jego złotych ust już drugi raz i jest to typowa dla niego wypowiedz z cyklu „guru mówi wykształciuch wierzy”. Nie bawimy sie w jakieś śmieszne uzasadnianie swego zdania. Przecież mówi guru, autorytet mający w Polsce światowa sławę.

Tutaj w pełni musze się zgodzić z Trystero. Za szczególnie głupie uważam zapowiedzi prywatyzacji PKO.BP.
Jak niekorzystna dla państwa jest dominacja podmiotów zagranicznych w sektorze bankowym widać w kryzysie. Oddanie całego sektora bankowego kapitałowi zagranicznemu to już zakrawa na szaleństwo albo zdradę stanu.

Facet okrzyknięty kiedyś kandydatem do nagrody Nobla przez tygodnik Wprost przemówił, znowu…

Od jakiegoś czasu jako niezależny ekspert – czytaj, żadna z szacownych instytucji finansowych nie doceniła Guru na tyle by dać mu eksponowane stanowisko… widać nie poznali się na jego umiejętnościach i wiedzy.

Co do meritum – środki uzyskane z prywatyzacji są stosunkowo łatwo policzalne jej koszty – tak koszty!- już nie – są bowiem rozłożone w czasie i ukryte. A już sprzedaż firm które mają dominujący udział w rynku (albo monopol) to oddanie skórki za wyprawkę.

To co jest pewne to redukcje zatrudnienia. To co jest prawdopodobne to wzrost cen.

Jest jeszcze drobiazg pt. komu. Komu się sprzedaje daną firmę tzn. kto zyskuje nad nią kontrolę. Oto PEKAO – Pirelli case: „Włoska robota”

„(..)Gdy podpisywano tę korzystną dla Pirelli umowę, Alessandro Profumo był członkiem zarządu spółki-córki Pirelli Olimpia.(..)”

A teraz jak rozumiem, SP to guzik już obchodzi.

@ Trystero

„Jakie chciejstwo?” – Takie: „te same aktywa po bessie ponownie warte będą X, a z reguły więcej niż X. „. Skąd to wiesz?

„Czy jestem jedyny, ktory rozumie, ze rynek dazy od skrajnego przewartosciowania ” – zdefiniuj pojęcie „wartości” to i ja może zrozumiem.

Japonia, rok 1990. Wycena przedsiębiorstw mierzona indeksem Nikkei osiąga X=38000 pkt. Trzy lata później w wyniku bessy ta sama wycena osiąga 50% X. Oczywiście w tej sytuacji jakakolwiek prywatyzacja nie ma sensu ze względu na „ekonomiczne koszty”. Piętnaście lat później (!) wycena osiąga 25% X… „te same aktywa po bessie ponownie warte będą X, a z reguły więcej niż X.” – pewnie tak, ale które pokolenie to dożyje?

Pozdro,

@ Trystero,

„Niech wartoscia bedzie cena jaka kupujacy sklonni sa zaplacic za dane aktywa w danym czasie…”

Istotne założenie. Widzę tu pewną sprzeczność:
Skoro wartość = cena jaką kupujący jest skłonny zapłacić to znaczy że rynek „prawidłowo” wycenia aktywa, ergo nie może być mowy o niedowartościowaniu/przewartościowaniu. Taki bowiem przypadek może wystąpić tylko i wyłącznie gdy cena jaka kupujacy sklonny jest zapłacić będzie inna niż oszacowana wartość (wycena to zupełnie inny temat-rzeka).