Potężną deflacyjną siłą,bądż też akumulacją przed gigantycznym wybuchem niezadowolenia społecznego.

jest deflacja i deflacja ;co jest złego w tej wynikającej ze wzrostu produktywności oprócz psychologicznego przyzwyczajenia do wielkości nominalnych , grozna jest ta wynikająca z implozji systemu monetarnego ta raczej nie grozi

Wydaje mi się, że ten wpis ma pewien związek z jednym z poprzednich tj „Zagadką półwiecza”. W USA nałożyły się przez ostatnie trzydzieści lat trzy ważne zjawiska: 1.osłabienie pozycji negocjacyjnej pracobiorców datujące się od czasu złamania potęgi związków zawodowych przez Reagana, 2.”ucieczka” tzw. produkcji do krajów taniej siły roboczej gł Chin i w konsekwencji zastępowanie wysokopłatnych miesc pracy w produkcji niskopłatnymi w usługach co z kolei przełożyło się na ogólną stagnację zarobków ok 80% Amerykanów,3. substytucja łatwym kredytem spadających zarobków. To wszystko co widzimy to po prostu płynny transfer prosperity z USA do jak najbardziej zasługujących na to krajów rozwijających się.
Zagadką jest jak łatwo szerokie rzesze Amerykanów się z tym pogodziły. Chyba najważniejszym trankwilizerem był właśnie łatwy kredyt, a teraz mamy do czynienia z fektem odstawienia.

[...] USA pogrążają się w otchłani socjalizmu? Otwierający oczy wykres pokazujący liczbę dużych strajków w USA w poszczególnych latach po II wojnie światowej: [...]

Trochę jest to niedobry przykład. Okres tuż po wojnie zazwyczaj wiąże się z intensywnym rozwojem gospodarczym, poza tym był to również okres intensywnego osadnictwa w USA. To wszystko stawia gospodarkę ameryańską w tamtym czasie w dość szczególnym położeniu. Mnie interesuje jaki poziom deflacji w obecnych warunkach byłby dopuszczalny wg Ciebie. Konkretnie. Na to pytanie nie dostałem odpowiedzi, poza tym nie rozumiem tego stwierdzenia „jaka deflacja”. Co masz na myśli?

Trystero Ty chcesz być doktorem? To może powinieneś wiedzieć, że „brak wzrostu wynagrodzeń, przy rosnącej produktywności” W OGÓLE NIE JEST SIŁĄ DEFLACYJNĄ. Jest siłą inflacyjną – gdyż te pieniądze tak czy siak gdzieś zostały wypracowane – tyle, że zostają w firmach (u pracodawców) a nie trafiają do pracowników. A tak się składa, że firmy znacznie większy procent dochodów wydają niż osoby prywatne (które, odkładają na emeryturę, dla wnuków itp.). Tak więc te pieniądze są wydawane, tyle, że na inne dobra – i na inflacje realną ma to wpływ dodatni – a na inflację konsumencką – czyli powszechnie uważaną za główną miare inflacji – mniej więcej zerową.

Poczytaj kilkanaście podręczników ekonomii i zrób kilka badań zanim będziesz chciał pisac o takich rzeczach :>