Jedna ze zmian wprowadzonych przez weekend w projekcie sponsorowanego przez amerykańskiego podatnika gigantycznego kosza na toksyczne papiery wartościowe (tzw. plan Paulsona) przewiduje, że amerykański rząd będzie mógł wykupywać aktywa finansowe należące do instytucji finansowych prowadzących rozbudowaną działalność biznesową w USA choć posiadających swoje siedziby w innych krajach.

To dobra wiadomość dla Europy, bo kilka europejskich banków, na czele ze szwajcarskim UBS, poniosło duże straty na rynku obligacji hipotecznych w USA. Co więcej jeśli popatrzymy na poziom dźwigni finansowej na jakiej operują europejskie banki i porównamy je do amerykańskich to okaże się, że europejski system finansowy siedzi na beczce prochu. Średni lewar (stosunek aktywów do kapitału akcyjnego) największych amerykańskich banków wynosi mniej niż 20. Bear Stearms operował na lewarze w okolicy 30 zanim zostal przejety przez JP Morgan. Średni lewar dla dwunastu największych banków europejskich wynosi… 35.

Oto tabelka sporządzona przez Daniela Grosa i Stefano Micossii:

To nie wszystko. Pasywa Deutsche Banku (2 bln euro) przekraczają 80% niemieckiego PKB, pasywa Barclays (1.4 bln funtów) przekraczają angielskie PKB a pasywa Fortis są kilkukrotnie większe od PKB Belgii (to kraje pochodzenia tych banków). Co to oznacza? Jest tylko jedna instytucja, która może przeprowadzić bailout tych banków. To Europejski Bank Centralny. Jeśli do tego dojdzie, integracja europejska wkroczy na nowy poziom.

Jeden problem. Pomyślcie o Barclays, HSBC, UBS, Credit Suisse. Co mają wspólnego? Nie są w strefie euro.

Podobne zagadnienia omówiłem w tekstach:

1. Europejskie banki nie są bezpieczne
2. ‘Nasze’ banki wydają się wielkie
3. Czy na Islandii są jeszcze jakieś prywatne banki?
4. Kanadyjscy socjaliści i ich wypłacalne banki
5. Czy współczesne banki są za duże?
6. Islandia tonie?
7. Kryzys finansowy w Europie