Po dłuższej przerwie, spowodowanej między innymi przenosinami bloga na nowy serwer, wracam do relatywnie aktywnego aktualizowania bloga. Dzisiaj, wyczerpujący raport o strukturze demograficznej europejskiej, klubowej piłki nożnej.

Raport o Piłce Nożnej w Europie w 2011Najnowsze komentarze:

• Poszi – @karroryfer,

  AGW to nie jest teoria, tylko zestaw teorii. Można to…

• ktos – Ja mam pytanie luźno zwiazane z tematem: Zakładajac że zostanie…
• karroryfer – Nie jestem specjalistą od AGW ale mam jednak uwagę (do…
• xxx – @Mergiel
  Przy prywatyzowaniu wspólnego pastwiska też mogą się znaleźć hodowcy, którzy…
• Mergiel – To jest problem wspólnego pastwiska, którego nie da się sprywatyzować:…
• Jankomuzykant – @Trystero

  „AGW jest poważnie traktowane i udowodniony (nie będę dyskutował o…

Po występie polskiej reprezentacji na IO w Pekinie na nowo rozgorzała dyskusja o kondycji polskiego sportu. Dyskusja, powiedzmy sobie to szczerze, zupełnie niepotrzebna ponieważ najlepiej zorientowany w tym temacie człowiek w Polsce, prezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego ocenił, że generalnie igrzyska w Pekinie były dla reprezentacji Polski udane, zatrzymaliśmy tendencję spadkową, którą można było w sporcie od pewnego czasu zauważyć. Chciałoby się zaśpiewać łubu-dubu, łubu-dubu niech nam żyje… ale zamiast męczyć się z magnetofonem postanowiłem pobawić się chwilkę Excelem.

Postanowiłem sprawdzić jaki trend opisuje kondycję polskiego sportu po drugiej wojnie światowej oraz jak można go ocenić w porównaniu z innymi krajami. Dobór krajów nie musi świadczyć o mojej złej woli. Jamajka znalazła się w grupie porównawczej ze względu na marszałka Komorowskiego (łubu-dubu, łubu-dubu…), Korea i Hiszpania ze względu na fakt, że kraje te o dekadę, dwie wyprzedzają Polskę w rozwoju gospodarczym (choć oba kraje doświadczyły ‘efektu własnej olimpiady), miejsce Czech i Słowacji jest chyba oczywiste. Następnie sprawdziłem jak efektywna była Polska reprezentacja i czy aby ktoś nie postawił w Polsce na ilość. Ogólna kondycję sportu w kraju opisywać ma liczba medal per capita – odwrócona oczywiście. Sprawdziłem także czy postawę sportowców pięciu krajów na IO w Pekinie da się prosto wyjaśnić różnicami w rozwoju gospodarczym. Oto efekt:

Medale zdobywane na kolejnych olimpiadach przez sportowców z Polski, Jamajki oraz Czech i Słowacji w latach 1948 – 2008. Nie uwzględniono IO w Los Angeles w 1984 roku. Do 1992 Czechy i Słowacja jako Czechosłowacja.

Medale zdobywane na kolejnych olimpiadach przez sportowców z Polski, Hiszpanii oraz Korei Południowej w latach 1948 – 2008. Nie uwzględniono IO w Los Angeles w 1984 roku. Dla Korei Południowej dane w kategorii Moskwa 1980 przesunięte z Los Angeles 1984.

Liczba członków reprezentacji przypadająca na jeden medal na IO w Pekinie.

Liczba mieszkańców kraju przypadająca na jeden medal zdobyty przez reprezentacja olimpijską na IO w Pekinie (w mln)

Kwota PKB kraju (wedlug sily nabywczej) przypadająca na jeden medal zdobyty przez reprezentacja olimpijską na IO w Pekinie ( w mld $).

Dodajmy więc na koniec, że według dostepnych w Internecie danych na przygotowanie polskiej drużyny wydano 274 miliony złotych (choć, zapewne z 10% tej sumy przeznaczona na wódkę dla działaczy). Daje to astronomiczną kwotę, 27 milionów złotych na jeden medal olimpijski. Czy było warto?

Najnowsze komentarze:

• Poszi – @karroryfer,

  AGW to nie jest teoria, tylko zestaw teorii. Można to…

• ktos – Ja mam pytanie luźno zwiazane z tematem: Zakładajac że zostanie…
• karroryfer – Nie jestem specjalistą od AGW ale mam jednak uwagę (do…
• xxx – @Mergiel
  Przy prywatyzowaniu wspólnego pastwiska też mogą się znaleźć hodowcy, którzy…
• Mergiel – To jest problem wspólnego pastwiska, którego nie da się sprywatyzować:…
• Jankomuzykant – @Trystero

  „AGW jest poważnie traktowane i udowodniony (nie będę dyskutował o…