Oficjalna narracja jest prosta: w ostatnich dekadach, a zwłaszcza w ostatnich latach, Amerykanie wpadli w konsumpcyjne szaleństwo. Bez opamiętania kupowali, często na kredyt, dobra konsumpcyjne: od paliwożernych SUV-ów po telewizory płasko-ekranowe. Efekt konsumpcyjnego szaleństwa Amerykanów był taki, że udział konsumpcji indywidualnej w amerykańskim PKB wzrósł z 62% na początku lat 80’ do 71% w 2008 [...]

continue reading.....

Wielka Recesja w latach 2007-2009 wyraźnie pokazała, że państwa ze stabilnym, rozwijającym się rynkiem wewnętrznym dużo lepiej radzą sobie z trudnościami gospodarczymi niż gospodarki oparte na eksporcie. W pewnym sensie jedynym, choć pozornym, wyjątkiem od tej reguły są Chiny – państwo od dwóch dekad korzystające z modelu wzrostu gospodarczego przez eksport. ‘Na szczęście’ dla Chin, [...]

continue reading.....

Istnieje spora grupa finansowych komentatorów, którzy przytomnie zauważają, że dług, który pozwala finansować konsumpcję nieadekwatną do realnych dochodów jest małym, brzydkim sekretem kapitalizmu, który pozwalał przez 2-3 ostatnie dekady na względny spokój społeczny, w państwach, w których przepaść pomiędzy najbogatszym 1% lub 10% a resztą populacji gwałtownie się powiększyła. Naturalnie, ‘zachęcanie’ ludzi by poprawili sobie [...]

continue reading.....

Interesujący wykres zaprezentowano na ekonomicznym blogu New York Times. Porównano w nim czas spędzany dziennie na jedzenie posiłków ze wskaźnikiem otyłości, czyli odsetkiem członków społeczeństwa z współczynnikiem BMI powyżej 30. Co się okazało? Istnieje negatywna korelacja pomiędzy średnim czasem jaki społeczeństwo przeznacza na jedzenie a poziomem otyłości. Mówiąc prosto: społeczeństwa, które na jedzenie poświęcają mniej [...]

continue reading.....