Zgodnie z danymi Angusa Maddisona w 1700 roku w Azji wytworzono około 62% globalnego PKB,  w Europie Zachodniej około 22% a w Afryce 7%. Na Północną i Południową Amerykę oraz Australię przypadło 2% globalnej produkcji.

W 1950 roku Europa Zachodnia z USA wytwarzały 53% globalnego PKB a Azja 19%.

Naturalnie, do tego typu danych, zwłaszcza jeśli dotyczą bardzo odległej przeszłości i oparte są na szacunkach (naukowym zgadywaniu) należy podchodzić sceptycznie. Nawet jeśli nie oddają one idealnie sytuacji gospodarczej sprzed kilkuset lat to mogą stanowić wartościową ilustrację długoterminowych trendów w globalnej gospodarce.

Poniższy wykres powstał na podstawie danych zgromadzonych przez Maddisona i jego współpracowników i pokazuje udział w globalnym PKB poszczególnych regionów w roku 1, 1000, 1500, 1700, 1870, 1913, 1950, 1975 i 2008.

Dane podano w tzw. dolarach międzynarodowych z 1990 roku,  a więc uwzględniają różnice w sile nabywczej pomiędzy poszczególnymi państwami. Globalny PKB w 2008 roku w dolarach z 2008 wynosił około 20% więcej niż ten wynikające z zastosowania dolarów międzynarodowych z 1990 roku.

Historia gospodarcza

Za Angus Maddison

Termin USACANZ jak łatwo się domyśleć dotyczy zagregowanych PKB USA, Kanady, Australii i Nowej Zelandii (z dominującą pozycją USA). Termin Azja bez CIJ to Azja z wyłączeniem Chin, Indii i Japonii. Anachroniczny termin Blok Wschodni wynika ze struktury danych i obejmuje państwa byłego euro-azjatyckiego bloku komunistycznego (byłe ZSRR i państwa satelickie w Europie Wschodniej).

Bez wątpienia jest to jeden z moich ulubionych wykresów z historii gospodarczej, który pozwala nabrać potrzebnego dystansu do dyskusji o wzroście i upadku poszczególnych państw i regionów.